Ruben Fleischer’ın 2018 yapımı canavar filmi Venom, modern süper kahraman sinemasının en tuhaf ve beklenmedik başarı hikayelerinden biri olarak kabul ediliyor. Dışarıdan bakıldığında korkutucu, dişli ve karanlık bir uzaylı paraziti anlatan film, aslında özünde bambaşka bir türü barındırıyor. Techneiro olarak SlashFilm üzerinden analiz ettiğimiz detaylara göre, bu karanlık anti-kahramanın tonu, şaşırtıcı bir şekilde 1984 yapımı klasik bir Steve Martin komedisi olan All of Me filminden ilham alınarak şekillendirildi.

Tom Hardy’nin canlandırdığı Eddie Brock karakteri ile uzaylı “alter egosu” Venom arasındaki ilişkinin temelleri, sandığımız gibi sadece çizgi romanlardan değil, Carl Reiner’ın yönettiği bu ikonik komedi filmindeki dinamiklerden geliyor.

Örümcek Adam Yoksa Steve Martin Var

Yönetmen Ruben Fleischer, Venom senaryosu üzerinde beyin fırtınası yaparken ciddi bir yasal engelle karşılaştı. Karakter, orijinalinde Örümcek Adam (Spider-Man) için bir “kötü ikiz” olarak tasarlanmıştı ancak filmde Örümcek Adam’ı kullanmaları yasal nedenlerden dolayı mümkün değildi. Bu durum, Fleischer’ı kahraman/kötü adam dinamiği olmadan Venom karakterinin çekiciliğini tek başına nasıl ayakta tutacağı konusunda derin bir arayışa itti.

Fleischer, bu çıkmazdan kurtulmanın yolunu, karakterler arası ilişkiyi klasik bir komedi dinamiğine benzetmekte buldu. The Playlist’e verdiği röportajda Fleischer, Eddie ve simbiyot arasındaki ilişkinin, Steve Martin ve Lily Tomlin’in All of Me filmindeki ilişkisine benzemesi gerektiğini fark ettiğinde “altın madeni bulmuş gibi” hissettiğini belirtiyor.

Eğer süper kahraman evrenindeki diğer gelişmeleri takip ediyorsanız, Marvel’s Blade Geliştirme Süreci hakkındaki yazımızda da benzer karakter derinliklerinin nasıl işlendiğini görebilirsiniz. Ancak Venom’un durumu, tamamen fiziksel komediye dayalı olmasıyla ayrışıyor.

All of Me: İki Ruh, Tek Beden

Venom filminin ilham kaynağı olan All of Me (1984), iki karakterin tek bir bedeni paylaşmak zorunda kalmasını konu alıyor. Filmi bilmeyenler için SlashFilm’in aktardığı özet şu şekilde: Lily Tomlin, hayatı boyunca kronik hastalıklarla boğuşmuş, kinci ve ölmek üzere olan milyoner Edwina Cutwater’ı canlandırıyor. Steve Martin ise Edwina’nın mirasının yürütücüsü olan, dürüst olmayan ve açgözlü avukat Roger Cobb rolünde.

Hikayede bu iki karakter birbirlerinden anında nefret ediyor. Ancak Edwina öldüğünde, bir guru yardımıyla ruhunu genç ve sağlıklı bir gönüllünün bedenine aktarmayı planlarken işler ters gidiyor ve ruhu yanlışlıkla nefret ettiği avukat Roger Cobb’un (Steve Martin) bedenine hapsoluyor. İşte Fleischer’ın Venom için ödünç aldığı temel dinamik tam olarak bu: Birbirinden hoşlanmayan, sürekli çatışan ama aynı bedeni paylaşmak ve hayatta kalmak için işbirliği yapmak zorunda olan iki zıt karakter.

Vücut Korkusu ve Mizahın Dengesi

Venom filminin tonu, kağıt üzerinde oldukça korkutucu görünüyor. Uzaydan gelen, katran benzeri canlı bir uzaylı balçığı (simbiyot), potansiyel insan konakçıların bedenlerini istila ediyor. Tom Hardy’nin canlandırdığı gözden düşmüş muhabir Eddie Brock’un vücuduna yerleştiğinde, Eddie içinde yaşayan bu uzaylıdan dolayı büyük bir sıkıntı yaşıyor. Eddie ve uzaylı psişik olarak iletişim kurabiliyor ve uzaylı strese girdiğinde Eddie’nin derisinden sızarak onu kurşun geçirmez, dev dişli, köpekbalığı suratlı bir canavar zırhı gibi sarıyor.

Bu anlatım aslında bir korku filmi ya da “body horror” (vücut korkusu) türüne ait gibi dursa da, Fleischer filmin tonunu belirlerken All of Me filminden aldığı ilhamla mizahi yönü ağır bastırdı. Fleischer durumu şöyle açıklıyor:

“Bir nevi şuna yaslandım — buna gerçekten vücut korkusu denir mi bilmiyorum ama — Steve Martin’li ‘All of Me’ büyük bir ilham kaynağıydı. [… Ton olarak] işlerin daha mizahi tarafında duruyor. Bence ‘Venom’, karakterin görünüşü ve tavrı açısından süper kahraman serileri arasında daha karanlık bir yerde. Ama o aynı zamanda gerçekten, gerçekten komik. Bu yüzden Tom Hardy bunu harika bir şekilde hayata geçirebildi. Ve bence Tom’un ve Venom’un kendisinin karizması, onu izleyiciler arasında bu kadar popüler yapan şeyin büyük bir parçası.”

Bu “canavar” filminin aslında bir “kanka komedisi” (buddy comedy) olması, filmin PG-13 derecelendirmesine rağmen vahşi beyin yeme sahnelerini kenarda tutarak izleyiciyi yakalamasını sağladı. Eğer uzay ve uzaylı temalı içeriklere ilginiz varsa, kurgusal olmayan yapımlar için Netflix En İyi 5 Uzay Belgeseli listemize de göz atabilirsiniz.

Gişe Başarısı ve Devam Filmleri

Ruben Fleischer’ın bu riskli stratejisi kesinlikle işe yaradı. İlk Venom filmi, eleştirmenlerin karışık yorumlarına rağmen gişede 856 milyon doların üzerinde hasılat elde ederek beklenmedik bir başarı kazandı. Bu başarı, karakterin popülaritesini kanıtladı ve ardından iki devam filminin gelmesini sağladı: 2021’de Venom: Let There Be Carnage ve 2024’te Venom: The Last Dance.

Film endüstrisindeki bu tür büyük stüdyo hamleleri ve hak sahipliği konuları (Sony ve Marvel arasındaki durum gibi), sektörün perde arkasındaki en ilginç olaylardır. Benzer bir stüdyo hamlesi için Sony Helldivers 2 Xbox’a Geldi haberimizi inceleyebilirsiniz; burada da Sony’nin stratejik kararlarının nasıl sonuçlar doğurduğunu görüyoruz.

Sonuç olarak, Tom Hardy’nin o ikonik, kendi kendine konuşan, fiziksel olarak zorlayıcı performansı, aslında 80’lerin klasik bir komedi performansının modern, CGI destekli bir yansımasıdır. Eddie Brock ve Venom’un o tuhaf, kaotik ama sevilesi ilişkisi, Steve Martin ve Lily Tomlin’in zoraki ortaklığına çok şey borçlu.

Bunları da Okuyun

Techneiro Analizi

Techneiro olarak bu haberi analiz ettiğimizde, sinema dünyasında türlerin nasıl iç içe geçebileceğinin mükemmel bir örneğini görüyoruz. Genellikle “karanlık” veya “korku” ögeleri barındıran süper kahraman filmleri (örneğin The Batman veya Joker), ciddiyetlerini korumaya çalışırken, Venom tam tersi bir rota izleyerek başarısını “absürtlüğüne” borçlu. Yönetmen Ruben Fleischer’ın, yasal kısıtlamalar (Spider-Man’in yokluğu) nedeniyle yaratıcı bir krizi fırsata çevirmesi, sektör profesyonelleri için önemli bir ders niteliğinde.

Bir “kötü adam” hikayesini, 1984 yapımı bir “screwball” komedisiyle harmanlamak, kağıt üzerinde felaket gibi dursa da, Tom Hardy’nin fiziksel oyunculuk yeteneği (ki Steve Martin’in All of Me performansıyla paralellik gösteriyor) bu riski milyar dolarlık bir seriye dönüştürdü. Bu durum, teknolojinin ve CGI’ın ne kadar gelişirse gelişsin, hikaye anlatıcılığının temelinde hala klasik insan (veya uzaylı-insan) dinamiklerinin yattığını kanıtlıyor.

Teknoloji dünyasındaki en son yenilikleri kaçırmamak için Techneiro.com adresini takip edin.