Stephen King’i Bile Korkutan Netflix Filmi ve “O Kadar Kötü ki Çok İyi” 15 Film
Korkunun ustası Stephen King, sadece üretken bir yazar değil, aynı zamanda yeni çıkan yapımlar hakkındaki kısa ve öz yorumlarını sosyal medyada paylaşmaktan çekinmeyen üretken bir eleştirmendir. 2024 yılı boyunca gözden kaçan cevherler de dahil olmak üzere birçok TV programı tavsiyesi sunan King, şimdi de Netflix‘in yeni gerilim filmi **”A House of Dynamite”**ı izledikten sonra korkuya kapıldığını açıkladı.
Ünlü yazar, Katherine Bigelow tarafından yönetilen film hakkındaki kararını Bluesky üzerinden paylaştı ve filmi “dehşet verici bulduğunu, özellikle de Beyaz Saray’daki ilkesiz, kararsız ahmak göz önüne alındığında” belirtti.
Filmin Dehşeti: Nükleer Savaş ve Liyakatsizlik
“A House of Dynamite”, Christopher Nolan’ın Oscar ödüllü “Oppenheimer” filminin kasvetli sonu gibi, nükleer silahların var olmasının bile kaçınılmaz yıkımımızı garantilemek için yeterli olduğunu öne süren bir yapım. Ancak King’in yorumu, bu karamsar kaçınılmazlıktan çok, filmin tasvir ettiği olayları gerçeğe dönüştürme olasılığı olduğunu hissettiği mevcut ABD liderliğinden korktuğunu gösteriyor.
Stephen King’in işaret ettiği şey, günümüzdeki rahatsız edici bir duruma, yani liyakat ve uzmanlığın hiçbir zaman olmadığı kadar az değer görmesi hissine dayanıyor. Filmdeki yetkililer, nükleer yıkıma karşı kimsenin hazır olmadığını gösteriyor ve imkansız kararlarla karşılaştıklarında sadece işlerini ellerinden geldiğince yapmaya çalışıyorlar. King’in yorumu, gerçek dünyadaki liderlerin, filmdekiler kadar bile yetkin olmaması ihtimalinin, filmin kendisinden daha korkutucu olduğuna işaret ediyor.
Kaçış Zamanı: “O Kadar Kötü ki Çok İyi” Olan 15 Film
Stephen King’in işaret ettiği gibi, gerçek dünya yeterince korkutucu olabilir. Bazen ihtiyacımız olan tek şey, sinemanın “çöp kutusundan” çıkan, eleştirel açıdan berbat ama izlemesi inanılmaz keyifli olan o “elmaslardır”. İşte bu filmler, “kötü” olmalarına rağmen izleyicileri tekrar tekrar ekran başına çeken, paranın satın alamayacağı bir çekiciliğe sahip yapımlardır.
Eğer siz de “A House of Dynamite” gibi gerilimlerden sıkıldıysanız, işte size önümüzdeki birkaç hafta boyunca izleme listenizi dolduracak, “o kadar kötü ki çok iyi” kategorisinin en iyi 15 filmi.
1. Jason X (2001) Jason Voorhees, 2455 yılında donmuş halde bulunur ve bir uzay gemisinde uyanır. Evet, uzayda. Nanoteknoloji ile onarılıp “Uber Jason”a dönüştüğü o an, sinema tarihinin zirvelerindendir.
2. Masters of the Universe (1987) He-Man (Dolph Lundgren) ve Skeletor (Frank Langella) savaşlarını, düşük bütçe nedeniyle Eternia yerine Dünya’da, Kaliforniya’da yaparlar. Langella’nın performansı ve 80’ler nostaljisi için izlenir.
3. Jingle All the Way (1996) Arnold Schwarzenegger’in, oğlu için son dakika bir Turbo Man oyuncağı bulmaya çalıştığı bu Noel filmi, tatil kapitalizminin çılgınlığını gösteren absürt bir komedidir.
4. Super Mario Bros. (1993) Video oyunuyla hiçbir ilgisi olmayan, distopik bir “Dinohattan”da geçen bu film, her tuhaf fikre sonuna kadar sadık kalmasıyla büyüler. Bob Hoskins ve John Leguizamo’nun bu kabusu yaşarkenki halleri görülmeye değer.
5. Teenage Mutant Ninja Turtles II: The Secret of the Ooze (1991) 1991 yılını 88 dakikaya sığdıran film. Vanilla Ice’ın “Ninja Rap” performansı eşliğinde kaplumbağaların dans ettiği bu yapım, ilk filmin karanlık tonunu tamamen terk edip, canlı aksiyon bir çizgi filme dönüşür.
6. 3 Ninjas (1992) “Evde Tek Başına”nın dövüş sanatları versiyonu. Rocky, Colt ve Tum-Tum adlı üç kardeşin, büyükbabalarından ninjutsu öğrenip kötü adamları dövmesini konu alır.
7. Street Fighter (1994) Jean-Claude Van Damme’ın Guile olduğu, Raul Julia’nın ise M. Bison olarak devleştiği bir film. Julia’nın “Benim için Salı’ydı” repliği, B-filmlerinin zirvesidir.
8. Alien vs. Predator (2004) İki efsanevi canavar serisinin de zaman çizelgesini ve mitolojisini paramparça eden bu film, anlamsız insan karakterlerini bir kenara bırakıp sadece “canavar dövüşüne” odaklanmasıyla eğlendirir.
9. Dracula 2000 (2000) Gerard Butler’ı Dracula olarak izlediğimiz, 2000’ler nu metal müziğiyle (Linkin Park, Disturbed) dolu bir korku denemesi. Dracula’nın kökenini Hristiyan teolojisindeki Judas Iscariot’a bağlamasıyla ilginçleşir.
10. Samurai Cop (1991) Berbat oyunculuklar, mantıksız aksiyon sahneleri ve bir samuray peruğuyla “Samuray Polis” olan Joe Marshall’ın maceraları. Bu bir aksiyon filminden çok, bir komedidir.
11. Snakes on a Plane (2006) İsmi, filmin tüm konusunu özetler. Samuel L. Jackson’ın “Bu lanet uçaktaki lanet yılanlardan bıktım!” repliği için bile izlenir.
12. Mortal Kombat: Annihilation (1997) Daha yüksek bütçeye rağmen ilk filmden nasıl daha ucuz göründüğü bir muamma olan film. Kötü CGI “Animality” dövüşleri ve sürekli takla atarak sahneye giren karakterlerle, “kötü film” tacının en büyük adayıdır.
13. Spawn (1997) Todd McFarlane’in karanlık çizgi romanını alıp, gaz çıkaran bir palyaço (John Leguizamo) ve kötü CGI bir pelerinle, PG-13 bir süper kahraman filmine dönüştürme çabası. Yine de, Batman & Robin gibi felaketlerin olduğu 1997 yılı için, “eh” denilecek bir seviyededir.
14. Over the Top (1987) Sylvester Stallone’un, oğluyla arasını düzeltmeye çalışırken bir yandan da ulusal bilek güreşi şampiyonu olmaya çalışan bir kamyon şoförünü oynadığı film. Evet, bilek güreşi.
15. Morbius (2022) “It’s Morbin time!” meme’i ile sinemadan çok internet kültürünü fetheden film. Jared Leto’nun vampir performansı ve filmin kendini ciddiye alan duruşu, onu modern bir “o kadar kötü ki çok iyi” klasiği haline getirdi.
Sizin “o kadar kötü ki çok iyi” olarak tanımladığınız favori filminiz hangisi? Stephen King’i korkutan “A House of Dynamite”ı izlemeyi düşünüyor musunuz? Düşüncelerinizi yorumlarda bizimle paylaşın!
En yeni filmler, diziler ve yayın platformlarından son haberler için techneiro.com‘u takip etmeye devam edin!
