Predator: Badlands’in Prequel Çizgi Romanı Çıktı: Filmin Yönetmeni Bizzat Yazdırdı
1987’den beri Yautja (Predator) ırkının ekranlarda kaos yaratmasına izin veren “Predator” filmleri, aynı zamanda çizgi roman dünyasında da ölümcül bir varlığa sahip. Yıllar boyunca Yautja’lar, Black Panther’dan Judge Dredd’e ve hatta Archie Comics karakterlerine kadar herkesle karşı karşıya geldi. Ancak bu “crossover” (kesişme) maceraları eğlenceli olsa da, yaratıkların tek başına hikayeleri de bir o kadar sürükleyici.
Şimdi ise, Dan Trachtenberg’in radikal yeni filmi **”Predator: Badlands”**in hayranları için, Marvel ve 20th Century Studios‘tan, filmin doğrudan bir “prequel”i (ön hikayesi) olan yeni bir çizgi roman geldi. Ve en önemlisi, bu, basit bir “para tuzağı” film uyarlaması değil; bizzat filmin yönetmeninin onayı ve katkılarıyla hazırlanmış, evreni genişleten bir yapım.
Çizgi Roman Ne Anlatıyor? Genç Dek’in İlk Görevi
Yazar Ethan Sacks ve çizer Elvin Ching tarafından yaratılan “Predator: Badlands” #1, filmde Dimitrius Schuster-Koloamatangi tarafından canlandırılan genç Yautja Dek‘e odaklanıyor. Çizgi romanda Dek, gezegenine düşen bir uzay gemisinden bir teknoloji parçasını geri almak için tehlikeli bir göreve atılır.
İlk başta Dek, bu görevin “avcılık” gerektirmediği için anlamsız olduğunu düşünür. Ta ki, kendisiyle ganimeti arasında duran dev bir robot şeklinde zorlu bir rakiple karşılaşana kadar.
“Predator: Badlands” #1, kesintisiz bir aksiyon sunmasının yanı sıra, Dek’in aile dinamiklerine ve neden babasının onayını kazanmaya bu kadar kararlı olduğuna (filmde de işlenen bir tema) daha fazla ışık tutuyor. Sacks ve Ching’in hikayesi, aynı zamanda okuyucuların Yautja ile sempati kurmasını amaçlayan harika bir “ezilenin hikayesi” (underdog yarn) anlatıyor ve bu işe yarıyor. Çünkü Dek, zayıflıkları ve mücadeleleri olan “beceriksiz bir çaylak” olarak tasvir ediliyor.
Bu Neden Sıradan Bir Film Çizgi Romanı Değil?
Genellikle, büyük filmlerle aynı anda çıkan çizgi romanlar, filmin konusunu yeniden anlatmaktan veya evrene hiçbir şey katmayan, ruhsuz hikayeler sunmaktan öteye gidemez. “Predator: Badlands” #1 ise tam tersi bir duruma işaret ediyor, çünkü projenin arkasında doğrudan filmin yaratıcı ekibi var.
Çizgi romanın yazarı Ethan Sacks, IGN‘e verdiği bir röportajda, bizzat Dan Trachtenberg‘in (filmin yönetmeni) kendisinin büyük bir çizgi roman hayranı olduğunu ve tüm süreç boyunca ona yardım ettiğini açıkladı:
“O (Trachtenberg) ve yapımcılar, ‘Predator: Badlands’in yoğun prodüksiyon programlarından zaman ayırarak, karakterleri ve Yautja için planlarını bana açıklamak için benimle video toplantıları yaptılar. Bu düzeyde bir iş birliği ve iş birliği, dünyadaki tüm farkı yarattı. Onun tutkusu ve detay seviyesi bulaşıcı ve sanırım bunu bu çizgi romana da yansıttık.”
Ekibin amacı, sadece filmi tanıtmak değil, aynı zamanda yeni türler ve teknolojiler sunarak “Predator” evrenini geliştirmekti.
Techneiro Analizi: “Transmedya Anlatıcılığı” ve Evren İnşa Etme Sanatı
“Predator: Badlands” çizgi romanının bizzat filmin yönetmeni ve yapımcılarıyla birlikte geliştirilmiş olması, Hollywood’un “evren inşa etme” sanatında ne kadar ustalaştığını gösteren mükemmel bir örnek. Bu, artık modası geçmiş bir “film uyarlaması” değil; bu, “transmedya anlatıcılığı” (transmedia storytelling) olarak bilinen çok daha akıllıca bir stratejidir.
1. Çizgi Roman, Filmin Boşluklarını Dolduruyor: Dan Trachtenberg, 2 saatlik bir filme sığdıramayacağı “lore”u (hikaye derinliğini) ve “karakter geçmişini” (backstory), çizgi roman medyasına devrederek evreni zenginleştiriyor. Film, size Dek’in “kim” olduğunu ve “ne yaptığını” gösterir. Çizgi roman ise, size Dek’in “neden” böyle davrandığını (babasının onayı, çaylaklık mücadeleleri) anlatır. Bu, Star Wars‘un The Clone Wars dizisiyle filmler arasındaki boşlukları doldurmasına benzer bir yaklaşımdır.
2. “Ödüllü” Hayranlık: Bu strateji, markaya en çok yatırım yapan “hardcore” hayranları ödüllendirir. Sadece filmi izleyenler, harika bir aksiyon filmi deneyimi yaşar. Ancak hem filmi izleyip hem de çizgi romanı okuyanlar, evrene dair “daha büyük resmi” görür, yeni türleri ve teknolojileri öğrenirler. Bu, hayran bağlılığını “pasif izleyicilikten” “aktif katılımcılığa” dönüştüren bir hamledir.
3. Yaratıcı Kontrolün Gücü: Trachtenberg’in kendisinin bir çizgi roman hayranı olması, bu projenin bir “pazarlama zorunluluğu” olarak değil, bir “tutku projesi” olarak hayata geçmesini sağlamış. Bu, genellikle stüdyoların pazarlama departmanlarının zoruyla yaptırılan ve “ruhsuz” hissettiren film çizgi romanlarının aksine, bu eserin neden “işe yaradığını” ve “gerçek” hissettirdiğini açıklıyor.
4. Sadece Bir Prequel Değil, Bağımsız Bir Hikaye: En önemlisi, Sacks’e verilen direktif, filmi izlemeyenlerin bile keyif alabileceği, kendi kendine yeten bir hikaye yaratmaktı. Bu, Predator‘ın en iyi hikayelerinin basit aksiyon filmleri olduğu gerçeğine bir saygı duruşudur.
Sonuç olarak, “Predator: Badlands” #1, hem filme harika bir eşlikçi hem de kendi başına durabilen sağlam bir Yautja hikayesi olarak, sinematik evrenlerin nasıl akıllıca genişletilebileceğine dair bir ders niteliğinde.
Siz Predator: Badlands filmini izlediniz mi? Bir filmin evrenini genişleten bu tür çizgi roman veya yan hikayelere ilgi duyuyor musunuz? Düşüncelerinizi yorumlarda bizimle paylaşın!
En yeni filmler, diziler ve yayın platformlarından son haberler için techneiro.com‘u takip etmeye devam edin!
